Archive for the ‘மௌனம் – கோபம்’ Category

கடவுளே விலகி போ

2009, ஓகஸ்ட் மாதம் 9ம் தேதி எழுதியது

அதோ வருகிறான்
ஏதோ கேட்டு செல்ல

இரு கரங்கள் தந்தாயே
நெஞ்சின் ஈரத்துளிகளை
துடைத்து விட்டு வருகிறான்

இரு கண்கள் தந்தாயே
உறுத்திய முகங்களை
துரத்தி விட்டு வருகிறான்

இரு பாதம் தந்தாயே
கண்ணில் சிரிதானதை
மிதித்து விட்டு வருகிறான்

இரு செவிகள் தந்தாயே
உருக்கும் குரல்களை
அடைத்து விட்டு வருகிறான்

இதையெல்லாம் செய்த
ஒருவன் அங்கே வருகிறான்
உன்னை தேடி

இன்னும் நீ
சிலையில் வாழ்திருந்தால்
மறைந்து விடு இறைவா

கண்ணீரில் உன்னை
உணராத இவன்
கல்லாகவே உன்னை
உணர்ந்து வருகிறான்

எங்கள் வாழ்வின் நவரசம்

2008, திசெம்பர் மாதம் 7ம் தேதி எழுதியது

என் 100 வது கவிதை – எங்கள் வீட்டு கவிதை(ரீமா)க்கு இது சமர்ப்பணம்

ஆச்சர்யம்

உன் விரல் அசைவு முதல்
விழி அசைவு வரை
தினமும் புதிதாய் தோன்றுகிறாய்

பயம்

காற்றுக்கு கூட
காவல் வைப்போம்
உன்னை தீயவை
அண்டாமல் இருக்க

கருணை

பலன் ஏதும் இல்லாமல்
உன் மேல் அன்பு செலுத்தியதால்
அனைத்து உயிர்களுக்கும்
கருணை காட்டி பழகினோம்

கோபம்

உன் உறக்கத்தை களைத்த
ஒலிகள் மீதும்
இசையின் மீதும் கூட
எங்கள் கோபம்

சாந்தம்

இமைகள் மூடிய உன் முகம்
சாந்தமாக்கும்
ஆயிரம் புயல்களை

சோகம்

உன்னை சூழ்ந்த
கண்களை கண்டு அழுகும்
தொலைக்காட்சி பெட்டி

அன்பு

நாங்கள் உனக்கு சொல்ல
ஆயிரம் வார்த்தைகள் புதிதாய்
நீ எங்களுக்கு சொல்ல
உன் சிரிப்பு மட்டும்

வீரம்

உன் முகத்தில் அச்சம் தவிர்க்க
வானை வீழ்போம்
கண்மணியே

ஆனந்தம்

நீ எங்கள் வாழ்வில்
வார்த்தைகளில்
செய்கைகளில்
இருக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும்

கோபம்

2008, திசெம்பர் மாதம் 6ம் தேதி எழுதியது

கடமையை கேலி செய்து
நாங்கள் கடந்து செல்லும் காப்பாளர்கள்
கடமையை செய்து உயிர் விட்டால்
எழும் எங்கள் கோபம்

மார்க்கெட்டில் வெடித்த வெடிகளை
சில நாட்களில் மறந்து விடுவோம்
எங்கள் நாட்டு முதலாளிகளை தாக்கினால்
எழும் எங்கள் கோபம்

வாக்களிக்க பலர் போதித்தாலும்
யார் ஜெயப்பார் என்று
தொலைக்காட்சிகளில் மட்டும்
கண்டு கழிப்போம்
அந்த செயலின் பலன் கண்டால்
எழும் எங்கள் கோபம்

காவலர்கள் ஐந்து நிமிடம்
காக்க வைத்தால்
வெறுப்புடன் செல்வோம்
அவ்வழியில் தீயவர்கள் நுழைந்தால்
எழும் எங்கள் கோபம் 

நாட்டில் நடக்கும் அநியாயங்கள்
எங்கள் வேடிக்கை பொருளாகும்
வெளிநாட்டு உயிர்கள்
இங்கு சிறையாகி போனால்
எழும் எங்கள் கோபம்

வீடே இல்லாத ஏழைகளை
நடைபாதையில் கண்டால்
முகம் சுளித்து நகர்வோம்
மினுமினுக்கும் ஏ சி அறைகளில்
பணக்காரர்கள் பிணை கைதியானால்
எழும் எங்கள் கோபம்

சிமென்ட்டில் படிந்த
ரத்தக்கரைகளை கண்டு
பாவம் என்போம்
அதை விட பொன்னான
மொசைக்கில் படிந்த
ரத்தக்கறைகளை கண்டு
எழும் எங்கள் கோபம்

கடவுளே!
எங்கள் கோபங்களை மன்னித்து விடு
உணர்வுகளுக்கும்
விலை பேசி பழகி விட்டோம்