Archive for the ‘மௌனம் – கேள்வி’ Category

கேள்விகள்

2010, ஒக்ரோபர் மாதம் 18ம் தேதி எழுதியது

உறவுகளிடம்
உணர்வுகளிடம்
கனவுகளிடம்
கடவுளிடம்
பாடம் கற்க நேரமில்லை
பதிலை தேட தோன்றவில்லை

ஆறுதல்

2010, ஜூலை மாதம் 6ம் தேதி எழுதியது

கண் கெட்ட பின்
சூரிய நமஸ்காரம் என்று
பழி சொல்லும் உலகில்
யாரும் சொல்வதில்லை
விடியலுக்கு காத்திருந்த நேரம்
கண்களை பறித்து சென்றது யாரோ

பிச்சை

2010, ஜனவரி மாதம் 31ம் தேதி எழுதியது
போட்டியாளர் வெல்ல
ஒரு குறுஞ்செய்தி
பிச்சை கேட்கிறார்கள்
மூன்று ரூபாய் தானே
பிடித்ததென்றால்
அனுப்பிவிடலாம்…
தெருக்களை விட்டு
தொலைகாட்சியில் தோன்றி
கையேந்த முடியாதது
பிச்சைகாரர்களின் தவறு
அதற்கு நாம் என்ன செய்வது

விழிப்பு

2010, ஜனவரி மாதம் 18ம் தேதி எழுதியது

இறைவா நீ விழித்திருந்தால்
என்னை கொஞ்சம் பாராயோ
என்னில் நான் விழித்தெழுவேன்
உன் கண்ணை கொஞ்சம் தாராயோ

சுயநலம் – IV

2010, ஜனவரி மாதம் 15ம் தேதி எழுதியது

வென்றோர் வீழவே
வானை நோக்கி
ஏசுபவர் என்றும்
வீழ்ந்தோர் வாழவே
இதயம் நோக்கி
பேசியதுண்டோ

சுயநலம் – III

2010, ஜனவரி மாதம் 3ம் தேதி எழுதியது

யாரோ ஒருவன்
என்றே நினைத்து
நீ மட்டும் வாழ்ந்தாயே
அந்த யாரோ ஒருவன்
பார்வையில் நீயும்
கனவென்று மறந்தாயே

உண்மை

2009, நவம்பர் மாதம் 30ம் தேதி எழுதியது

மெய் என்று
எதை தான் நாடுவாய்
உன் கனவுகளில்
உன் நிஜங்களும்
பொய் தானே

அடையாளம்

2009, நவம்பர் மாதம் 7ம் தேதி எழுதியது

நியாயங்கள் கேட்டு
நிற்கும் இடங்களில்
ஏழை என்கிறார் ஒருவர்
பணக்காரர் என்கிறார் ஒருவர்

சலுகைகள் கேட்டு
சிணுங்கும் பிள்ளைகளாய்
ஜாதியை சொல்கிறார் ஒருவர்
சிறுபான்மை என்கிறார் ஒருவர்

மொழி மாறி
போகும் நிலங்களில்
தமிழ் என்கிறார் ஒருவர்
இந்தி என்கிறார் ஒருவர்

நாட்டை கடந்து
சென்றாலும் என்ன
இந்தியன் என்கிறார் ஒருவர்
ஆங்கிலேயர் என்கிறார் ஒருவர்

ஒரு சந்தேகம் இறைவா
இத்தனை அடையாளங்களை
சுமந்து கொண்டு வந்து சேரும்
அந்த சொர்கவாசளிலாவது
கேட்குமா
நான் மனிதன் என்ற
ஒரே ஒரு பொன்மொழி

யாருக்காக விழித்தது இயற்க்கை

2009, ஒக்ரோபர் மாதம் 30ம் தேதி எழுதியது

குரல் உயர்த்தி
பேசுபவன் எல்லாம்
தைரியசாலி
மண்ணை உடைத்து
வளரும் புல்லை
பாராட்டத்தான்
பார்வையில்லை இங்கே

நண்பனுக்கு கொஞ்சம்
விட்டுக்கொடுப்பவன் கூட
தியாகி
இரவின் கண்ணீரை
ஏந்தும் பூக்களை பார்த்து
நெகிழத்தான்
நெஞ்சமில்லை இங்கே

ஐந்து நிமிடம்
காத்திருப்பவனும்
பொறுமைசாலி
உயிர்கள் வாழ நூற்றாண்டுகள்
சுவாசிக்கும் மரங்களை
வியக்கத்தான்
நேரமில்லை இங்கே

ஒரு ருபாய்
பிச்சை போடுபவனும்
சேவகன்
களங்கம் செய்த பூமியின் மேல்
பொழிந்து விழும் வானை
போற்றத்தான்
கவியில்லை இங்கே

நிறங்களை வைத்து
விளையாடுபவன்
ஓவியன்
கடவுள் வரைந்து வைத்த
ஓவியங்களை
காணத்தான்
கண்ணில்லை இங்கே

இரு வரிகள்
உலருபவனும்
கவிஞன்
வாழ்க்கை பாடங்கள் ஆயிரம்
பாடும் இயற்கையை
ரசிக்கத்தான்
யாருமில்லை இங்கே

அம்மாவின் தோழிகள்

2009, செப்ரெம்பர் மாதம் 19ம் தேதி எழுதியது

நண்பர்களை பள்ளியில் இருந்து
அழைத்து வந்து
அறிமுகம் செய்த போதும் அம்மா
சொன்னதில்லை அவர்கள் பெயரை

பண்டிகை தினங்களில்
உறவுகளின் வாழ்த்து
குவிந்த போதும்
கேட்டதில்லை அவர்களின் குரலை

அப்பாவின் நண்பர்கள் வீடு வந்து
எத்தனை விடுமுறைகள்
இனிப்புகளும் பரிசுகளும் பெற்றபோதும்
கண்டதில்லை அவர்களை என்றும்

ஒரு வேலை அவர்களும் அம்மாவை போல்
இல்லத்தின் உலகத்தில் கலந்து
அவர்களின் பிள்ளைகளும்
என்னை போல் நினைத்திருப்பார்களோ
அம்மாவின் தோழிகளை பற்றி