Archive for the ‘மௌனம் – அமைதி’ Category

நான் ஒரு இடைவேளை

2010, ஜூலை மாதம் 6ம் தேதி எழுதியது

ஒளியின் நடுவில்
கொஞ்சம் நிழலாய் நான்
ஒளிவேன்

மேகத்தின் உள்ளே
கொஞ்சம் காற்றாய் நான்
மிதப்பேன்

கனுவுகளில் கலந்த
சிறு இருளாய் நான்
காத்திருப்பேன்

இசையில் கலந்த
ஒரு மௌனம் நான்
சுவாசிப்பேன்

நில்லாத நேரங்களை
நான் நின்று ரசிக்கிறேன்
ஓடிப்போகும் காலங்களில்
நான் ஒரு இடைவேளை

குழந்தை மனம்

2010, ஜனவரி மாதம் 16ம் தேதி எழுதியது

ஓடி ஓடி
களைத்த உயிர் நீ
உறங்கு மனமே உறங்கு

உறங்கினால் தான்
விடியல் சுகமே
உறங்கு மனமே உறங்கு

மரமும் மழையும்
உன்னை தீண்டும்
உறங்கு மனமே உறங்கு

தென்றல் வந்து
வருடும் நேரம்
கொஞ்சம் விழித்து விளையாடு

கற்கள் கொஞ்சம்
விழியில் விழுந்தாள்
கனவில் சிரித்து விளையாடு

நாளை பொழுது
நாளை தானே
இன்று நீயும் உறங்கடா

காலம் உன்னை
ஏற்று வளர்க்கும்
கவலை மறந்து உறங்கடா

ஓவியம்

2010, ஜனவரி மாதம் 3ம் தேதி எழுதியது

உயிரை ஊற்றி
வண்ணம் செய்து
ஓவியம் வரைந்தாலும்
ஓவியத்தில் என்றும்
உயிர் வராது என்று
தெரிந்தே படைக்கும்
ஓவியனாய் நான்

காற்றின் சுவடுகள்

2009, திசெம்பர் மாதம் 25ம் தேதி எழுதியது

காற்றாகவே
வாழ நினைத்த பின்
சுவடுகள் எல்லாம்
பொய்யின் வடிவங்கள் தானே

என் ஸ்பரிசங்கள் எங்கும்
உணரவில்லை என்று
கல்லாக நான்
மாரிப்போவேனோ

என் ஓசைகள் எங்கும்
செவிக்கவில்லை என்று
புயலாக நான்
வீசிப்போவேனோ

காற்றாகவே நான்
வாழ பிறந்ததால்
காற்றோடு என்
வாழ்வை கலக்கிறேன்

எங்கள் வாழ்வின் நவரசம்

2008, திசெம்பர் மாதம் 7ம் தேதி எழுதியது

என் 100 வது கவிதை – எங்கள் வீட்டு கவிதை(ரீமா)க்கு இது சமர்ப்பணம்

ஆச்சர்யம்

உன் விரல் அசைவு முதல்
விழி அசைவு வரை
தினமும் புதிதாய் தோன்றுகிறாய்

பயம்

காற்றுக்கு கூட
காவல் வைப்போம்
உன்னை தீயவை
அண்டாமல் இருக்க

கருணை

பலன் ஏதும் இல்லாமல்
உன் மேல் அன்பு செலுத்தியதால்
அனைத்து உயிர்களுக்கும்
கருணை காட்டி பழகினோம்

கோபம்

உன் உறக்கத்தை களைத்த
ஒலிகள் மீதும்
இசையின் மீதும் கூட
எங்கள் கோபம்

சாந்தம்

இமைகள் மூடிய உன் முகம்
சாந்தமாக்கும்
ஆயிரம் புயல்களை

சோகம்

உன்னை சூழ்ந்த
கண்களை கண்டு அழுகும்
தொலைக்காட்சி பெட்டி

அன்பு

நாங்கள் உனக்கு சொல்ல
ஆயிரம் வார்த்தைகள் புதிதாய்
நீ எங்களுக்கு சொல்ல
உன் சிரிப்பு மட்டும்

வீரம்

உன் முகத்தில் அச்சம் தவிர்க்க
வானை வீழ்போம்
கண்மணியே

ஆனந்தம்

நீ எங்கள் வாழ்வில்
வார்த்தைகளில்
செய்கைகளில்
இருக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும்

குறை

2008, ஜனவரி மாதம் 25ம் தேதி எழுதியது

அழகு என்றும் குறையவில்லை
குறை ஒன்றும் வரவில்லை
மனம் சுமக்கும் குறையை
கண்கள் தாங்கிக் கொண்டால்
சிறு புல்லையும் விஷம் என்று சொல்லும்

அழகு

2006, ஜூலை மாதம் 4ம் தேதி எழுதியது

அலைபாயும் கடலுக்கு
அமைதியான கரை அழகு

வீசும் காற்றுக்கு
சாய்ந்தாடும் அந்த மரம் அழகு

பார்வை கொண்ட கண்ணுக்கு
இயற்கை தந்த காட்சிகள் அழகு

அன்பு கொண்ட உள்ளத்திற்கு
இறைவன் தந்த வாழ்க்கை அழகு